गजल

बाँच्नै मन नलागे नी यहाँ हामी बाँच्नुपर्छ
मन रोइ कराए नी यहाँ हामी हाँस्नुपर्छ

को हो पराइ को हो आफ्नो थाहा छैन यहाँ
जोसुकै जे भए पनि राम्रो नाता गाँस्नुपर्छ
मन रोइ कराए नी यहाँ हामी हाँस्नुपर्छ

दु:ख दर्द बिछोड पिडा कती हुन्छ कती
दु:ख पिर पर्दा पनि रमाइ रमाइ नाँच्नुपर्छ
मन रोइ कराए नी यहाँ हामी हाँस्नुपर्छ

जीवन हो रङगमन्च दुई दिनको रामछायाँ
जीवन यो कटाउन मन मुटु मुटु साँच्नुपर्छ
बाँच्नै मन नलागे नी यहाँ हामी बाँच्नुपर्छ
मन रोइ कराए नी यहाँ हामी हाँस्नुपर्छ

गजल

मन रुँदा हाँस्नुपर्ने जीवन पाएँ सस्तो
सम्झिएर बिर्सनलाई गाह्रो हुने कस्तो

सहनलाई गाह्रो हुने रुखो तिम्रो वचन
वचनलाई कोमल त्यो फुल मानौँ जस्तो
सम्झिएर बिर्सनलाई गाह्रो हुने कस्तो

याद उनको आउँदा यो मन कती धेरै रुन्छ
बुझाउनै गाह्रो हजुर मन ढुङ्गा जस्तो
सम्झिएर बिर्सनलाई गाह्रो हुने कस्तो

च्यातिएका मनहरु हाँसोबाट टाल्छु
बुनिएका सपनाहरु कुना फालौं जस्तो
सम्झिएर बिर्सनलाई गाह्रो हुने कस्तो

गजल

परेलिका ओठ भिज्ने कस्तो प्रित लाएँ
पहिलो माया थियो मेरो उपहार धोका खाएँ

आशंकाले छाती जल्ने कस्तो हो यो मन
बेदनाका गीत गाउने कस्तो स्वर पाएँ
पहिलो माया थियो मेरो उपहार धोका खाएँ

घाइते मात्र हुन्छ सधैं कस्तो अभागी यो मन
उज्यालोलाई खोज्दा खोज्दै अध्यारोमै आएँ
पहिलो माया थियो मेरो उपहार धोका खाएँ

सहनलाई गाह्रो हुन्छ सम्झनाले चुट्दा
फुलको बाटो भनी हिंड्दा काँडा मात्र पाएँ
पहिलो माया थियो मेरो उपहार धोका खाएँ